|
![]() JÁRNBLÓMIÐ „Það sem þú eitt sinn gerir af allri sálu þinni og innsta grunni hjartans, það stendur. Eftir allt saman er það járnblómið sem stendur“.
Þessi setning leitar á mann því yfir henni hvílir spennandi dulúð. Hún birtist í síðasta kafla
skáldsögunnar Járnblómið eftir Guðmund Daníelsson, sem var gefin út árið 1972.
Bókin vakti þá þegar mikla athygli og var reyndar misvel tekið af lesendum,
sérstaklega þar sem margir þeirra gátu auðveldlega séð hið raunverulega hlutverk sitt birtast
ljóslifandi í skáldsögunni. Þetta er eitt af rithöfundareinkennum Guðmundar, og það eru margir
Eyrbekkingar sem geta nánast rakið persónur, lýsingar og atriði í bókinni til hinnar
„raunverulegu“ sögu.
Járnblómið í bók Guðmundar er tákn fyrir togstreitu í sál mannsins, í sjálfum sér, milli hins sígilda og
óumbreytanlega og upplausn þess í nútímanum. Togstreitan kemur fram í sjálfu hugtakinu; járn-blóm.
En hvað er þá þetta járnblóm? Í raun réttri er það til. Það var á turni Eyrarbakkakirkju allt frá
upphafi vígslu hennar, en er nú til sýnis í fremri sal Sjóminjasafnsins.Sýningin „Járnblómið“ var opnuð þann 15. júlí og stendur út októbermánuð 2000, en hún er liður í samstarfsverkefni Holta- og Landsveitar og Sveitarfélagsins Árborgar, Mannlíf á Suðurlandi. Það hefur verið valið inn á dagskrá Reykjavíkur menningarborgar Evrópu árið 2000. Sjá nánar á vefslóðinni www.arborg.is/juli2000 Vefur Holta- og Landsveitar um G.Dan dagskrána: laugaland.ismennt.is/gdan |